obstreperus
Latin
Etymology
From obstrepō (“roar, resound; clamor; annoy; make a noise against”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /opˈstre.pe.rus/, [ɔpˈstrɛ.pɛ.rʊs]
Adjective
obstreperus (feminine obstrepera, neuter obstreperum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | obstreperus | obstrepera | obstreperum | obstreperī | obstreperae | obstrepera | |
| genitive | obstreperī | obstreperae | obstreperī | obstreperōrum | obstreperārum | obstreperōrum | |
| dative | obstreperō | obstreperō | obstreperīs | ||||
| accusative | obstreperum | obstreperam | obstreperum | obstreperōs | obstreperās | obstrepera | |
| ablative | obstreperō | obstreperā | obstreperō | obstreperīs | |||
| vocative | obstrepere | obstrepera | obstreperum | obstreperī | obstreperae | obstrepera | |
Synonyms
- (clamorous): clāmātōrius
Antonyms
- (clamorous, noisy): tranquillus
Related terms
- obstrepitāculum
- obstrepitō
- obstrepō
Descendants
- English: obstreperous
- Spanish: obstrépero
References
- obstreperus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- obstreperus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.