obstetricans
Latin
Etymology
Present participle of obstētrīcō.
Participle
obstētrīcāns m, f, n (genitive obstētrīcantis); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | obstētrīcāns | obstētrīcantēs | obstētrīcantia | ||
| genitive | obstētrīcantis | obstētrīcantium | |||
| dative | obstētrīcantī | obstētrīcantibus | |||
| accusative | obstētrīcantem | obstētrīcāns | obstētrīcantēs, obstētrīcantīs | obstētrīcantia | |
| ablative | obstētrīcante, obstētrīcantī1 | obstētrīcantibus | |||
| vocative | obstētrīcāns | obstētrīcantēs | obstētrīcantia | ||
1When used purely as an adjective.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.