obsignatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of obsignō (“seal up”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /o.psiɡˈnaː.tus/, [ɔ.psɪŋˈnaː.tʊs]
Participle
obsignātus m (feminine obsignāta, neuter obsignātum); first/second declension
- sealed up; having been affixed with a seal
- pledged or mortgaged under hand and seal, having been pledged
- (figuratively) stamped, impressed, having been stamped
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | obsignātus | obsignāta | obsignātum | obsignātī | obsignātae | obsignāta | |
| genitive | obsignātī | obsignātae | obsignātī | obsignātōrum | obsignātārum | obsignātōrum | |
| dative | obsignātō | obsignātō | obsignātīs | ||||
| accusative | obsignātum | obsignātam | obsignātum | obsignātōs | obsignātās | obsignāta | |
| ablative | obsignātō | obsignātā | obsignātō | obsignātīs | |||
| vocative | obsignāte | obsignāta | obsignātum | obsignātī | obsignātae | obsignāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.