oblitteratus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of oblitterō (“erase, blot out”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /o.blit.teˈraː.tus/, [ɔ.blɪt.tɛˈraː.tʊs]
Participle
oblitterātus m (feminine oblitterāta, neuter oblitterātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | oblitterātus | oblitterāta | oblitterātum | oblitterātī | oblitterātae | oblitterāta | |
| genitive | oblitterātī | oblitterātae | oblitterātī | oblitterātōrum | oblitterātārum | oblitterātōrum | |
| dative | oblitterātō | oblitterātō | oblitterātīs | ||||
| accusative | oblitterātum | oblitterātam | oblitterātum | oblitterātōs | oblitterātās | oblitterāta | |
| ablative | oblitterātō | oblitterātā | oblitterātō | oblitterātīs | |||
| vocative | oblitterāte | oblitterāta | oblitterātum | oblitterātī | oblitterātae | oblitterāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.