oblisus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of oblīdō
Participle
oblīsus m (feminine oblīsa, neuter oblīsum); first/second declension
- squeezed, strangled
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | oblīsus | oblīsa | oblīsum | oblīsī | oblīsae | oblīsa | |
| genitive | oblīsī | oblīsae | oblīsī | oblīsōrum | oblīsārum | oblīsōrum | |
| dative | oblīsō | oblīsō | oblīsīs | ||||
| accusative | oblīsum | oblīsam | oblīsum | oblīsōs | oblīsās | oblīsa | |
| ablative | oblīsō | oblīsā | oblīsō | oblīsīs | |||
| vocative | oblīse | oblīsa | oblīsum | oblīsī | oblīsae | oblīsa | |
References
- oblisus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.