obliquitas
Latin
Etymology
oblīqu(us) (“sidelong”, “slanting”, “awry”, “oblique”) + -tās
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /oˈbliː.kʷi.taːs/, [ɔˈbliː.kᶣɪ.taːs]
Noun
oblīquitās f (genitive oblīquiātis); third declension
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | oblīquitās | oblīquitātēs |
| genitive | oblīquitātis | oblīquitātum |
| dative | oblīquitātī | oblīquitātibus |
| accusative | oblīquitātem | oblīquitātēs |
| ablative | oblīquitāte | oblīquitātibus |
| vocative | oblīquitās | oblīquitātēs |
Descendants
- Catalan: obliqüitat
- English: obliquity
- French: obliquité
- Italian: obliquità
References
- obliquitas in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- obliquitas in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.