obligatorius
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /o.bli.ɡaːˈtoː.ri.us/, [ɔ.blɪ.ɡaːˈtoː.ri.ʊs]
Adjective
obligātōrius (feminine obligātōria, neuter obligātōrium); first/second declension (Late Latin)
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | obligātōrius | obligātōria | obligātōrium | obligātōriī | obligātōriae | obligātōria | |
| genitive | obligātōriī | obligātōriae | obligātōriī | obligātōriōrum | obligātōriārum | obligātōriōrum | |
| dative | obligātōriō | obligātōriō | obligātōriīs | ||||
| accusative | obligātōrium | obligātōriam | obligātōrium | obligātōriōs | obligātōriās | obligātōria | |
| ablative | obligātōriō | obligātōriā | obligātōriō | obligātōriīs | |||
| vocative | obligātōrie | obligātōria | obligātōrium | obligātōriī | obligātōriae | obligātōria | |
Descendants
- → French: obligatoire
References
- obligatorius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- obligatorius in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- obligatorius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.