obaeratus

Latin

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /o.bae̯ˈraː.tus/, [ɔ.bae̯ˈraː.tʊs]

Adjective

obaerātus (feminine obaerāta, neuter obaerātum); first/second declension

  1. in debt

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative obaerātus obaerāta obaerātum obaerātī obaerātae obaerāta
genitive obaerātī obaerātae obaerātī obaerātōrum obaerātārum obaerātōrum
dative obaerātō obaerātō obaerātīs
accusative obaerātum obaerātam obaerātum obaerātōs obaerātās obaerāta
ablative obaerātō obaerātā obaerātō obaerātīs
vocative obaerāte obaerāta obaerātum obaerātī obaerātae obaerāta

Noun

obaerātus m (genitive obaerātī); second declension

  1. debtor

Inflection

Second declension.

Case Singular Plural
nominative obaerātus obaerātī
genitive obaerātī obaerātōrum
dative obaerātō obaerātīs
accusative obaerātum obaerātōs
ablative obaerātō obaerātīs
vocative obaerāte obaerātī

References

  • obaeratus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  • obaeratus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
  • obaeratus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.