nuncupatorius
Latin
Etymology
From nūncupātor (“namer”) + -ius. Compare English nuncupatory.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /nuːn.ku.paːˈtoː.ri.us/, [nuːŋ.kʊ.paːˈtoː.ri.ʊs]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /nun.ku.paˈto.ri.us/, [nuŋ.ku.paˈtoː.ri.us]
Adjective
nūncupātōrius (feminine nūncupātōria, neuter nūncupātōrium); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | nūncupātōrius | nūncupātōria | nūncupātōrium | nūncupātōriī | nūncupātōriae | nūncupātōria | |
| genitive | nūncupātōriī | nūncupātōriae | nūncupātōriī | nūncupātōriōrum | nūncupātōriārum | nūncupātōriōrum | |
| dative | nūncupātōriō | nūncupātōriō | nūncupātōriīs | ||||
| accusative | nūncupātōrium | nūncupātōriam | nūncupātōrium | nūncupātōriōs | nūncupātōriās | nūncupātōria | |
| ablative | nūncupātōriō | nūncupātōriā | nūncupātōriō | nūncupātōriīs | |||
| vocative | nūncupātōrie | nūncupātōria | nūncupātōrium | nūncupātōriī | nūncupātōriae | nūncupātōria | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.