nomi

Etymology

Esperanto nomo (“name”) + infinitive suffix -i

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈno.mi/
• Hyphenation: no‧mi

Verb

nomi (present nomas, past nomis, future nomos, conditional nomus, volitive nomu)

1. (transitive) to name something

Conjugation

Conjugation of nomi present past future singular plural singular plural singular plural tense nomas nomis nomos active participle nomanta nomantaj nominta nomintaj nomonta nomontaj acc. nomantan nomantajn nomintan nomintajn nomontan nomontajn passive participle nomata nomataj nomita nomitaj nomota nomotaj acc. nomatan nomatajn nomitan nomitajn nomotan nomotajn nominal active participle nomanto nomantoj nominto nomintoj nomonto nomontoj acc. nomanton nomantojn nominton nomintojn nomonton nomontojn nominal passive participle nomato nomatoj nomito nomitoj nomoto nomotoj acc. nomaton nomatojn nomiton nomitojn nomoton nomotojn adverbial active participle nomante nominte nomonte adverbial passive participle nomate nomite nomote infinitive nomi imperative nomu conditional nomus

---

Noun

nomi

1. water

References

• The Papuan Languages of New Guinea (1986, →ISBN

Noun

nomi

1. plural of nomo

Noun

nomi m

1. plural of nome

Anagrams

• mino, minò

Romanization

nomi

1. Rōmaji transcription of のみ

Noun

nomi

1. plural of nomu