ningi
Latin
Verb
ningī
- present passive infinitive of ningō
Zulu
Etymology
From Proto-Nguni [Term?], from Proto-Bantu *-jíngɪ́.
Adjective
-nîngi
Inflection
| Adjective concord, tone class HH | ||
|---|---|---|
| Modifier | Copulative | |
| 1st singular | engimningi | ngimningi |
| 2nd singular | omningi | umningi |
| 1st plural | esibaningi | sibaningi |
| 2nd plural | enibaningi | nibaningi |
| Class 1 | omningi | mningi |
| Class 2 | abaningi | baningi |
| Class 3 | omningi | mningi |
| Class 4 | eminingi | miningi |
| Class 5 | eliningi | liningi |
| Class 6 | amaningi | maningi |
| Class 7 | esiningi | siningi |
| Class 8 | eziningi | ziningi |
| Class 9 | eningi | iningi |
| Class 10 | eziningi | ziningi |
| Class 11 | oluningi | luningi |
| Class 14 | obuningi | buningi |
| Class 15 | okuningi | kuningi |
| Class 17 | okuningi | kuningi |
Derived terms
References
- C. M. Doke; B. W. Vilakazi (1972), “-ningi”, in Zulu-English Dictionary, →ISBN: “-ningi”
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.