narrandus
Latin
Etymology
Future passive participle of nārrō.
Participle
nārrandus m (feminine nārranda, neuter nārrandum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | nārrandus | nārranda | nārrandum | nārrandī | nārrandae | nārranda | |
| genitive | nārrandī | nārrandae | nārrandī | nārrandōrum | nārrandārum | nārrandōrum | |
| dative | nārrandō | nārrandō | nārrandīs | ||||
| accusative | nārrandum | nārrandam | nārrandum | nārrandōs | nārrandās | nārranda | |
| ablative | nārrandō | nārrandā | nārrandō | nārrandīs | |||
| vocative | nārrande | nārranda | nārrandum | nārrandī | nārrandae | nārranda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.