napierdolić

Polish

IPA^(key): /na.pʲɛrˈdɔ.lʲit͡ɕ/

napierdolić pf (imperfective napierdalać)

(vulgar, used with indirect object in dative case) to beat someone up
(vulgar) to add an excessive amount of something

Napierdoliłeś tyle soli, że nie da się tego jeść.
You added so much salt it's not good for eating.
(vulgar, reflexive) (napierdolić się) to get excessively drunk

Napierdolił się na imprezie firmowej.
He got raging drunk at the office party.

The imperfective form napierdalać can only be used for senses #1 and #2.

Conjugation of napierdolić pf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, n, f
infinitive		napierdolić
future tense	1st	napierdolę			napierdolimy
	2nd	napierdolisz			napierdolicie
	3rd	napierdoli			napierdolą
past tense	1st	napierdoliłem	napierdoliłam		napierdoliliśmy	napierdoliłyśmy
	2nd	napierdoliłeś	napierdoliłaś		napierdoliliście	napierdoliłyście
	3rd	napierdolił	napierdoliła	napierdoliło	napierdolili	napierdoliły
conditional	1st	napierdoliłbym	napierdoliłabym		napierdolilibyśmy	napierdoliłybyśmy
	2nd	napierdoliłbyś	napierdoliłabyś		napierdolilibyście	napierdoliłybyście
	3rd	napierdoliłby	napierdoliłaby	napierdoliłoby	napierdoliliby	napierdoliłyby
imperative	1st	niech napierdolę			napierdolmy
	2nd	napierdol			napierdolcie
	3rd	niech napierdoli			niech napierdolą
passive adjectival participle		napierdolony	napierdolona	napierdolone	napierdoleni	napierdolone
anterior adverbial participle		napierdoliwszy
impersonal past		napierdolono
verbal noun		napierdolenie

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.