mutilitas
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /muˈti.li.taːs/, [mʊˈtɪ.lɪ.taːs]
Noun
mutilitās f (genitive mutilitātis); third declension
- (Late Latin) an imperfection, a defect
Declension
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | mutilitās | mutilitātēs |
| genitive | mutilitātis | mutilitātum |
| dative | mutilitātī | mutilitātibus |
| accusative | mutilitātem | mutilitātēs |
| ablative | mutilitāte | mutilitātibus |
| vocative | mutilitās | mutilitātēs |
Synonyms
Descendants
- English: mutility
References
- mŭtĭlĭtas in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- mutilitas in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.