mutilatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of mutilō.
Participle
mutilātus m (feminine mutilāta, neuter mutilātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | mutilātus | mutilāta | mutilātum | mutilātī | mutilātae | mutilāta | |
| genitive | mutilātī | mutilātae | mutilātī | mutilātōrum | mutilātārum | mutilātōrum | |
| dative | mutilātō | mutilātō | mutilātīs | ||||
| accusative | mutilātum | mutilātam | mutilātum | mutilātōs | mutilātās | mutilāta | |
| ablative | mutilātō | mutilātā | mutilātō | mutilātīs | |||
| vocative | mutilāte | mutilāta | mutilātum | mutilātī | mutilātae | mutilāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.