mussitabundus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /mus.si.taːˈbun.dus/, [mʊs.sɪ.taːˈbʊn.dʊs]
Adjective
mussitābundus (feminine mussitābunda, neuter mussitābundum); first/second declension
- suppressing the voice, silent
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | mussitābundus | mussitābunda | mussitābundum | mussitābundī | mussitābundae | mussitābunda | |
| genitive | mussitābundī | mussitābundae | mussitābundī | mussitābundōrum | mussitābundārum | mussitābundōrum | |
| dative | mussitābundō | mussitābundō | mussitābundīs | ||||
| accusative | mussitābundum | mussitābundam | mussitābundum | mussitābundōs | mussitābundās | mussitābunda | |
| ablative | mussitābundō | mussitābundā | mussitābundō | mussitābundīs | |||
| vocative | mussitābunde | mussitābunda | mussitābundum | mussitābundī | mussitābundae | mussitābunda | |
References
- mussitabundus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- mussitabundus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.