murrinus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈmur.ri.nus/, [ˈmʊr.rɪ.nʊs]
Adjective
murrinus (feminine murrina, neuter murrinum); first/second declension
- myrrh (attributive)
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | murrinus | murrina | murrinum | murrinī | murrinae | murrina | |
| genitive | murrinī | murrinae | murrinī | murrinōrum | murrinārum | murrinōrum | |
| dative | murrinō | murrinō | murrinīs | ||||
| accusative | murrinum | murrinam | murrinum | murrinōs | murrinās | murrina | |
| ablative | murrinō | murrinā | murrinō | murrinīs | |||
| vocative | murrine | murrina | murrinum | murrinī | murrinae | murrina | |
Related terms
References
- murrinus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- murrinus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.