murmurator
Latin
Noun
murmurātor m (genitive murmurātōris); third declension
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | murmurātor | murmurātōrēs |
| genitive | murmurātōris | murmurātōrum |
| dative | murmurātōrī | murmurātōribus |
| accusative | murmurātōrem | murmurātōrēs |
| ablative | murmurātōre | murmurātōribus |
| vocative | murmurātor | murmurātōrēs |
Verb
murmurātor
References
- murmurator in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- murmurator in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.