muricolus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /muˈri.ko.lus/, [mʊˈrɪ.kɔ.ɫʊs]
Adjective
muricolus (feminine muricola, neuter muricolum); first/second declension
- That inhabits or roosts in walls
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | muricolus | muricola | muricolum | muricolī | muricolae | muricola | |
| genitive | muricolī | muricolae | muricolī | muricolōrum | muricolārum | muricolōrum | |
| dative | muricolō | muricolō | muricolīs | ||||
| accusative | muricolum | muricolam | muricolum | muricolōs | muricolās | muricola | |
| ablative | muricolō | muricolā | muricolō | muricolīs | |||
| vocative | muricole | muricola | muricolum | muricolī | muricolae | muricola | |
Derived terms
- Amphoridium muricolum
- Diderma muricolum
- Myotis muricola
- Rubus muricolus
- Thuidium muricolum
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.