mulierarius
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /mu.li.eˈraː.ri.us/, [mʊ.li.ɛˈraː.ri.ʊs]
Adjective
mulierārius (feminine mulierāria, neuter mulierārium); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | mulierārius | mulierāria | mulierārium | mulierāriī | mulierāriae | mulierāria | |
| genitive | mulierāriī | mulierāriae | mulierāriī | mulierāriōrum | mulierāriārum | mulierāriōrum | |
| dative | mulierāriō | mulierāriō | mulierāriīs | ||||
| accusative | mulierārium | mulierāriam | mulierārium | mulierāriōs | mulierāriās | mulierāria | |
| ablative | mulierāriō | mulierāriā | mulierāriō | mulierāriīs | |||
| vocative | mulierārie | mulierāria | mulierārium | mulierāriī | mulierāriae | mulierāria | |
Related terms
References
- mulierarius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- mulierarius in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- mulierarius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.