mučit
See also: mucit
Czech
Verb
mučit impf
- to torture
Conjugation
Conjugation
| Present forms | indicative | imperative | ||
| singular | plural | singular | plural | |
| 1st person | mučím | mučíme | — | mučme |
| 2nd person | mučíš | mučíte | muč | mučte |
| 3rd person | mučí | mučí | — | — |
| The future tense: a combination of a future form of být + infinitive mučit. |
| Participles | Past participles | Passive participles | ||
| singular | plural | singular | plural | |
| masculine animate | mučil | mučili | mučen | mučeni |
| masculine inanimate | mučily | mučeny | ||
| feminine | mučila | mučily | mučena | mučeny |
| neuter | mučilo | mučila | mučeno | mučena |
| Transgressives | present | past |
| masculine singular | muče | — |
| feminine + neuter singular | mučíc | — |
| plural | mučíce | — |
Derived terms
Related terms
See also
- trápit
- trýznit
- sužovat
- týrat
Further reading
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.