motivus
Latin
Etymology
Past participle stem of moveo (“I move”)
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈmoː.ti.wus/, [ˈmoː.tɪ.wʊs]
Adjective
mōtivus (feminine mōtiva, neuter mōtivum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | mōtivus | mōtiva | mōtivum | mōtivī | mōtivae | mōtiva | |
| genitive | mōtivī | mōtivae | mōtivī | mōtivōrum | mōtivārum | mōtivōrum | |
| dative | mōtivō | mōtivō | mōtivīs | ||||
| accusative | mōtivum | mōtivam | mōtivum | mōtivōs | mōtivās | mōtiva | |
| ablative | mōtivō | mōtivā | mōtivō | mōtivīs | |||
| vocative | mōtive | mōtiva | mōtivum | mōtivī | mōtivae | mōtiva | |
Descendants
References
- motivus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.