moribundus

Latin

Etymology

morior (die) + -bundus

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /mo.riˈbun.dus/, [mɔ.rɪˈbʊn.dʊs]

Adjective

moribundus (feminine moribunda, neuter moribundum); first/second declension

  1. dying, moribund
  2. fatal, mortal

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative moribundus moribunda moribundum moribundī moribundae moribunda
genitive moribundī moribundae moribundī moribundōrum moribundārum moribundōrum
dative moribundō moribundō moribundīs
accusative moribundum moribundam moribundum moribundōs moribundās moribunda
ablative moribundō moribundā moribundō moribundīs
vocative moribunde moribunda moribundum moribundī moribundae moribunda

Descendants

References

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.