modulatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of modulor.
Participle
modulātus m (feminine modulāta, neuter modulātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | modulātus | modulāta | modulātum | modulātī | modulātae | modulāta | |
| genitive | modulātī | modulātae | modulātī | modulātōrum | modulātārum | modulātōrum | |
| dative | modulātō | modulātō | modulātīs | ||||
| accusative | modulātum | modulātam | modulātum | modulātōs | modulātās | modulāta | |
| ablative | modulātō | modulātā | modulātō | modulātīs | |||
| vocative | modulāte | modulāta | modulātum | modulātī | modulātae | modulāta | |
References
- modulatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- modulatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.