misertus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of misereō.
Participle
misertus m (feminine miserta, neuter misertum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | misertus | miserta | misertum | misertī | misertae | miserta | |
| genitive | misertī | misertae | misertī | misertōrum | misertārum | misertōrum | |
| dative | misertō | misertō | misertīs | ||||
| accusative | misertum | misertam | misertum | misertōs | misertās | miserta | |
| ablative | misertō | misertā | misertō | misertīs | |||
| vocative | miserte | miserta | misertum | misertī | misertae | miserta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.