minandus
Latin
Etymology
Future passive participle of minō.
Participle
minandus m (feminine minanda, neuter minandum); first/second declension
- which is to be driven
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | minandus | minanda | minandum | minandī | minandae | minanda | |
| genitive | minandī | minandae | minandī | minandōrum | minandārum | minandōrum | |
| dative | minandō | minandō | minandīs | ||||
| accusative | minandum | minandam | minandum | minandōs | minandās | minanda | |
| ablative | minandō | minandā | minandō | minandīs | |||
| vocative | minande | minanda | minandum | minandī | minandae | minanda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.