milczący
Polish
Pronunciation
- IPA(key): [mʲilˈt͡ʂɔnt͡sɨ]
Adjective
milczący m (comparative bardziej milczący, superlative najbardziej milczący)
Declension
declension of milczący
| case | singular | plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| m pers, m anim | m inan | n | f | m pers | other | ||
| nominative, vocative | milczący | milczące | milcząca | milczący | milczące | ||
| genitive | milczącego | milczącej | milczących | ||||
| dative | milczącemu | milczącym | |||||
| accusative | milczącego | milczący | milczące | milczącą | milczących | milczące | |
| instrumental | milczącym | milczącymi | |||||
| locative | milczącej | milczących | |||||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.