miecznik

Polish

miecznik

Etymology

From miecz +‎ -nik.

Pronunciation

IPA^(key): /ˈmʲɛt͡ʂ.ɲik/
Audio (file)

Noun

miecznik m anim

swordfish (Xiphias gladius)
killer whale, orca (Orcinus orca)

Declension

declension of miecznik

	singular	plural
nominative	miecznik	mieczniki
genitive	miecznika	mieczników
dative	miecznikowi	miecznikom
accusative	miecznika	mieczniki
instrumental	miecznikiem	miecznikami
locative	mieczniku	miecznikach
vocative	mieczniku	mieczniki

Noun

miecznik m pers

(historical) An official in the royal court who was responsible for the arsenal of the king and for carrying his sword.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.