micturus
Latin
Etymology
Future active participle of meiō.
Participle
mictūrus m (feminine mictūra, neuter mictūrum); first/second declension
- about to urinate
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | mictūrus | mictūra | mictūrum | mictūrī | mictūrae | mictūra | |
| genitive | mictūrī | mictūrae | mictūrī | mictūrōrum | mictūrārum | mictūrōrum | |
| dative | mictūrō | mictūrō | mictūrīs | ||||
| accusative | mictūrum | mictūram | mictūrum | mictūrōs | mictūrās | mictūra | |
| ablative | mictūrō | mictūrā | mictūrō | mictūrīs | |||
| vocative | mictūre | mictūra | mictūrum | mictūrī | mictūrae | mictūra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.