metitus
Latin
Etymology
Perfect active participle of mētior ("measure")
Participle
mētītus m (feminine mētīta, neuter mētītum); first/second declension
- measured, estimated
- distributed
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | mētītus | mētīta | mētītum | mētītī | mētītae | mētīta | |
| genitive | mētītī | mētītae | mētītī | mētītōrum | mētītārum | mētītōrum | |
| dative | mētītō | mētītō | mētītīs | ||||
| accusative | mētītum | mētītam | mētītum | mētītōs | mētītās | mētīta | |
| ablative | mētītō | mētītā | mētītō | mētītīs | |||
| vocative | mētīte | mētīta | mētītum | mētītī | mētītae | mētīta | |
References
- metitus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.