metatus
Latin
Etymology
Perfect participle of mētor
Participle
mētātus m (feminine mētāta, neuter mētātum); first/second declension
- measured out
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | mētātus | mētāta | mētātum | mētātī | mētātae | mētāta | |
| genitive | mētātī | mētātae | mētātī | mētātōrum | mētātārum | mētātōrum | |
| dative | mētātō | mētātō | mētātīs | ||||
| accusative | mētātum | mētātam | mētātum | mētātōs | mētātās | mētāta | |
| ablative | mētātō | mētātā | mētātō | mētātīs | |||
| vocative | mētāte | mētāta | mētātum | mētātī | mētātae | mētāta | |
References
- metatus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.