meridiaturus

Latin

Etymology

Future active participle of merīdiō

Participle

merīdiātūrus m (feminine merīdiātūra, neuter merīdiātūrum); first/second declension

  1. This term needs a translation to English. Please help out and add a translation, then remove the text {{rfdef}}.

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative merīdiātūrus merīdiātūra merīdiātūrum merīdiātūrī merīdiātūrae merīdiātūra
genitive merīdiātūrī merīdiātūrae merīdiātūrī merīdiātūrōrum merīdiātūrārum merīdiātūrōrum
dative merīdiātūrō merīdiātūrō merīdiātūrīs
accusative merīdiātūrum merīdiātūram merīdiātūrum merīdiātūrōs merīdiātūrās merīdiātūra
ablative merīdiātūrō merīdiātūrā merīdiātūrō merīdiātūrīs
vocative merīdiātūre merīdiātūra merīdiātūrum merīdiātūrī merīdiātūrae merīdiātūra
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.