mensurabilis
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /men.suːˈraː.bi.lis/, [mẽː.suːˈraː.bɪ.lɪs]
Adjective
mēnsūrābilis (neuter mēnsūrābile); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | mēnsūrābilis | mēnsūrābile | mēnsūrābilēs | mēnsūrābilia | |
| genitive | mēnsūrābilis | mēnsūrābilium | |||
| dative | mēnsūrābilī | mēnsūrābilibus | |||
| accusative | mēnsūrābilem | mēnsūrābile | mēnsūrābilēs, mēnsūrābilīs | mēnsūrābilia | |
| ablative | mēnsūrābilī | mēnsūrābilibus | |||
| vocative | mēnsūrābilis | mēnsūrābile | mēnsūrābilēs | mēnsūrābilia | |
Related terms
References
- mensurabilis in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- mensurabilis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.