memoratus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of memorō (“remind, recount”).
Participle
memorātus m (feminine memorāta, neuter memorātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | memorātus | memorāta | memorātum | memorātī | memorātae | memorāta | |
| genitive | memorātī | memorātae | memorātī | memorātōrum | memorātārum | memorātōrum | |
| dative | memorātō | memorātō | memorātīs | ||||
| accusative | memorātum | memorātam | memorātum | memorātōs | memorātās | memorāta | |
| ablative | memorātō | memorātā | memorātō | memorātīs | |||
| vocative | memorāte | memorāta | memorātum | memorātī | memorātae | memorāta | |
References
- memoratus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- memoratus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- memoratus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- memoratus in Ramminger, Johann (accessed 16 July 2016) Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700, pre-publication website, 2005-2016
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.