melanurus
Latin
Etymology
From Ancient Greek μελάνουρος (melánouros, “Saddled seabream”), from μελανός (melanós) (genitive of μέλας (mélas, “black”)) + οὐρά (ourá, “tail”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /me.laˈnuː.rus/, [mɛ.ɫaˈnuː.rʊs]
Noun
melanūrus m (genitive melanūrī); second declension
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | melanūrus | melanūrī |
| genitive | melanūrī | melanūrōrum |
| dative | melanūrō | melanūrīs |
| accusative | melanūrum | melanūrōs |
| ablative | melanūrō | melanūrīs |
| vocative | melanūre | melanūrī |
.jpg)
passer melanūrus
Adjective
melanūrus (feminine melanūra, neuter melanūrum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | melanūrus | melanūra | melanūrum | melanūrī | melanūrae | melanūra | |
| genitive | melanūrī | melanūrae | melanūrī | melanūrōrum | melanūrārum | melanūrōrum | |
| dative | melanūrō | melanūrō | melanūrīs | ||||
| accusative | melanūrum | melanūram | melanūrum | melanūrōs | melanūrās | melanūra | |
| ablative | melanūrō | melanūrā | melanūrō | melanūrīs | |||
| vocative | melanūre | melanūra | melanūrum | melanūrī | melanūrae | melanūra | |
References
- melanurus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- melanurus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- melanurus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.