maxillaris
Latin
Etymology
From maxilla
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /makˈsil.la.ris/, [makˈsɪl.la.rɪs]
Adjective
maxillaris (neuter maxillare); third declension
Adjective
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | maxillaris | maxillare | maxillarēs | maxillaria | |
| genitive | maxillaris | maxillarium | |||
| dative | maxillarī | maxillaribus | |||
| accusative | maxillarem | maxillare | maxillarēs, maxillarīs | maxillaria | |
| ablative | maxillarī | maxillaribus | |||
| vocative | maxillaris | maxillare | maxillarēs | maxillaria | |
Descendants
- English: maxillary
- French: maxillaire
- Italian: mascellare
References
- maxillaris in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- maxillaris in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.