maronitus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /maˈro.ni.tus/, [maˈrɔ.nɪ.tʊs]
Adjective
maronitus (feminine maronita, neuter maronitum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | maronitus | maronita | maronitum | maronitī | maronitae | maronita | |
| genitive | maronitī | maronitae | maronitī | maronitōrum | maronitārum | maronitōrum | |
| dative | maronitō | maronitō | maronitīs | ||||
| accusative | maronitum | maronitam | maronitum | maronitōs | maronitās | maronita | |
| ablative | maronitō | maronitā | maronitō | maronitīs | |||
| vocative | maronite | maronita | maronitum | maronitī | maronitae | maronita | |
Related terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.