marinkielinen
Finnish
Etymology
marin kieli (“Mari”) + -nen
Adjective
marinkielinen
Declension
| Inflection of marinkielinen (Kotus type 38/nainen, no gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | marinkielinen | marinkieliset | |
| genitive | marinkielisen | marinkielisten marinkielisien | |
| partitive | marinkielistä | marinkielisiä | |
| illative | marinkieliseen | marinkielisiin | |
| singular | plural | ||
| nominative | marinkielinen | marinkieliset | |
| accusative | nom. | marinkielinen | marinkieliset |
| gen. | marinkielisen | ||
| genitive | marinkielisen | marinkielisten marinkielisien | |
| partitive | marinkielistä | marinkielisiä | |
| inessive | marinkielisessä | marinkielisissä | |
| elative | marinkielisestä | marinkielisistä | |
| illative | marinkieliseen | marinkielisiin | |
| adessive | marinkielisellä | marinkielisillä | |
| ablative | marinkieliseltä | marinkielisiltä | |
| allative | marinkieliselle | marinkielisille | |
| essive | marinkielisenä | marinkielisinä | |
| translative | marinkieliseksi | marinkielisiksi | |
| instructive | — | marinkielisin | |
| abessive | marinkielisettä | marinkielisittä | |
| comitative | — | marinkielisine | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.