marcire
See also: marciré
Italian
Etymology
From Latin marcēre, present active infinitive of marceō. Compare also marcēscō.
Verb
marcire
Conjugation
Conjugation of marcire
| infinitive | marcire | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| auxiliary verb | avere or essere | gerund | marcendo | |||
| present participle | marcente | past participle | marcito | |||
| person | singular | plural | ||||
| first | second | third | first | second | third | |
| indicative | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | marcisco | marcisci | marcisce | marciamo | marcite | marciscono |
| imperfect | marcivo | marcivi | marciva | marcivamo | marcivate | marcivano |
| past historic | marcii | marcisti | marcì | marcimmo | marciste | marcirono |
| future | marcirò | marcirai | marcirà | marciremo | marcirete | marciranno |
| conditional | io | tu | lui/lei, esso/essa | noi | voi | loro, essi/esse |
| present | marcirei | marciresti | marcirebbe | marciremmo | marcireste | marcirebbero |
| subjunctive | che io | che tu | che lui/che lei, che esso/che essa | che noi | che voi | che loro, che essi/che esse |
| present | marcisca | marcisca | marcisca | marciamo | marciate | marciscano |
| imperfect | marcissi | marcissi | marcisse | marcissimo | marciste | marcissero |
| imperative | — | tu | Lei | noi | voi | Loro |
| marcisci, non marcire | marcisca | marciamo | marcite | marciscano | ||
Related terms
See also
Anagrams
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.