manuatus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ma.nuˈaː.tus/, [ma.nʊˈaː.tʊs]
Etymology 1
manus (“hand”) + -ātus (“-ed”, suffix forming adjectives)
Adjective
manuātus (feminine manuāta, neuter manuātum); first/second declension
Declension
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | manuātus | manuāta | manuātum | manuātī | manuātae | manuāta | |
| genitive | manuātī | manuātae | manuātī | manuātōrum | manuātārum | manuātōrum | |
| dative | manuātō | manuātō | manuātīs | ||||
| accusative | manuātum | manuātam | manuātum | manuātōs | manuātās | manuāta | |
| ablative | manuātō | manuātā | manuātō | manuātīs | |||
| vocative | manuāte | manuāta | manuātum | manuātī | manuātae | manuāta | |
Derived terms
- manātus (New Latin)
Descendants
- Spanish: manada
Etymology 2
Perfect passive participle of manuor.
Participle
manuātus m (feminine manuāta, neuter manuātum); first/second declension
- stolen, having been stolen
Declension
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | manuātus | manuāta | manuātum | manuātī | manuātae | manuāta | |
| genitive | manuātī | manuātae | manuātī | manuātōrum | manuātārum | manuātōrum | |
| dative | manuātō | manuātō | manuātīs | ||||
| accusative | manuātum | manuātam | manuātum | manuātōs | manuātās | manuāta | |
| ablative | manuātō | manuātā | manuātō | manuātīs | |||
| vocative | manuāte | manuāta | manuātum | manuātī | manuātae | manuāta | |
References
- manuatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.