manuarius
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ma.nuˈaː.ri.us/
Adjective
manuārius (feminine manuāria, neuter manuārium); first/second declension
- Of or pertaining to the hand
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | manuārius | manuāria | manuārium | manuāriī | manuāriae | manuāria | |
| genitive | manuāriī | manuāriae | manuāriī | manuāriōrum | manuāriārum | manuāriōrum | |
| dative | manuāriō | manuāriō | manuāriīs | ||||
| accusative | manuārium | manuāriam | manuārium | manuāriōs | manuāriās | manuāria | |
| ablative | manuāriō | manuāriā | manuāriō | manuāriīs | |||
| vocative | manuārie | manuāria | manuārium | manuāriī | manuāriae | manuāria | |
Descendants
Noun
manuārius n (genitive manuāriī); second declension
Inflection
Second declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | manuārius | manuāriī |
| genitive | manuāriī manuārī1 |
manuāriōrum |
| dative | manuāriō | manuāriīs |
| accusative | manuārium | manuāriōs |
| ablative | manuāriō | manuāriīs |
| vocative | manuārī | manuāriī |
1Found in older Latin (until the Augustan Age).
Related terms
References
- manuarius in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- manuarius in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- manuarius in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- manuarius in Ramminger, Johann (accessed 16 July 2016) Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700, pre-publication website, 2005-2016
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.