mamić

Polish

From Proto-Slavic *mamiti.

IPA^(key): /ˈma.mʲit͡ɕ/

mamić impf (perfective omamić)

Conjugation of mamić impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		mamić
present tense	1st	mamię			mamimy
	2nd	mamisz			mamicie
	3rd	mami			mamią
past tense	1st	mamiłem	mamiłam		mamiliśmy	mamiłyśmy
	2nd	mamiłeś	mamiłaś		mamiliście	mamiłyście
	3rd	mamił	mamiła	mamiło	mamili	mamiły
future tense	1st	będę mamił¹	będę mamiła¹		będziemy mamili¹	będziemy mamiły¹
	2nd	będziesz mamił¹	będziesz mamiła¹		będziecie mamili¹	będziecie mamiły¹
	3rd	będzie mamił¹	będzie mamiła¹	będzie mamiło¹	będą mamili¹	będą mamiły¹
conditional	1st	mamiłbym	mamiłabym		mamilibyśmy	mamiłybyśmy
	2nd	mamiłbyś	mamiłabyś		mamilibyście	mamiłybyście
	3rd	mamiłby	mamiłaby	mamiłoby	mamiliby	mamiłyby
imperative	1st	—			mammy
	2nd	mam			mamcie
	3rd	niech mami			niech mamią
active adjectival participle		mamiący	mamiąca	mamiące	mamiący	mamiące
passive adjectival participle		mamiony	mamiona	mamione	mamieni	mamione
contemporary adverbial participle		mamiąc
impersonal past		mamiono
verbal noun		mamienie
¹ or: będę mamić, będziesz mamić etc.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.