malignatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of malignō.
Participle
malignātus m (feminine malignāta, neuter malignātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | malignātus | malignāta | malignātum | malignātī | malignātae | malignāta | |
| genitive | malignātī | malignātae | malignātī | malignātōrum | malignātārum | malignātōrum | |
| dative | malignātō | malignātō | malignātīs | ||||
| accusative | malignātum | malignātam | malignātum | malignātōs | malignātās | malignāta | |
| ablative | malignātō | malignātā | malignātō | malignātīs | |||
| vocative | malignāte | malignāta | malignātum | malignātī | malignātae | malignāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.