magnesius
Latin
Etymology
Derived from Magnēsia (a region in Thessaly) + -ius (adjective-forming suffix).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /maɡˈneː.si.us/, [maŋˈneː.si.ʊs]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /maˈɲe.si.us/, [maˈɲeː.si.us]
Adjective
magnēsius (feminine magnēsia, neuter magnēsium); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | magnēsius | magnēsia | magnēsium | magnēsiī | magnēsiae | magnēsia | |
| genitive | magnēsiī | magnēsiae | magnēsiī | magnēsiōrum | magnēsiārum | magnēsiōrum | |
| dative | magnēsiō | magnēsiō | magnēsiīs | ||||
| accusative | magnēsium | magnēsiam | magnēsium | magnēsiōs | magnēsiās | magnēsia | |
| ablative | magnēsiō | magnēsiā | magnēsiō | magnēsiīs | |||
| vocative | magnēsie | magnēsia | magnēsium | magnēsiī | magnēsiae | magnēsia | |
Descendants
- New Latin: magnēsium
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.