magistralis

Latin

Etymology

From magister (master, teacher) + -ālis.

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /ma.ɡisˈtraː.lis/, [ma.ɡɪsˈtraː.lɪs]

Adjective

magistrālis (neuter magistrāle); third declension

  1. Of or pertaining to a master, teacher or expert.

Inflection

Third declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
nominative magistrālis magistrāle magistrālēs magistrālia
genitive magistrālis magistrālium
dative magistrālī magistrālibus
accusative magistrālem magistrāle magistrālēs, magistrālīs magistrālia
ablative magistrālī magistrālibus
vocative magistrālis magistrāle magistrālēs magistrālia

Descendants

References

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.