macilentus
Latin
Etymology
From maciēs (“leanness; poverty”) + -ilentus (“full of, abounding in”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ma.kiˈlen.tus/, [ma.kɪˈɫɛn.tʊs]
Adjective
macilentus (feminine macilenta, neuter macilentum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | macilentus | macilenta | macilentum | macilentī | macilentae | macilenta | |
| genitive | macilentī | macilentae | macilentī | macilentōrum | macilentārum | macilentōrum | |
| dative | macilentō | macilentō | macilentīs | ||||
| accusative | macilentum | macilentam | macilentum | macilentōs | macilentās | macilenta | |
| ablative | macilentō | macilentā | macilentō | macilentīs | |||
| vocative | macilente | macilenta | macilentum | macilentī | macilentae | macilenta | |
References
- macilentus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- macilentus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- macilentus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.