machinatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of māchinor.
Participle
māchinātus m (feminine māchināta, neuter māchinātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | māchinātus | māchināta | māchinātum | māchinātī | māchinātae | māchināta | |
| genitive | māchinātī | māchinātae | māchinātī | māchinātōrum | māchinātārum | māchinātōrum | |
| dative | māchinātō | māchinātō | māchinātīs | ||||
| accusative | māchinātum | māchinātam | māchinātum | māchinātōs | māchinātās | māchināta | |
| ablative | māchinātō | māchinātā | māchinātō | māchinātīs | |||
| vocative | māchināte | māchināta | māchinātum | māchinātī | māchinātae | māchināta | |
References
- machinatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- machinatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- machinatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.