mścić

Polish

From Proto-Slavic *mьstiti.

IPA^(key): /mɕt͡ɕit͡ɕ/

mścić impf (perfective pomścić)

Conjugation of mścić impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		mścić
present tense	1st	mszczę			mścimy
	2nd	mścisz			mścicie
	3rd	mści			mszczą
past tense	1st	mściłem	mściłam		mściliśmy	mściłyśmy
	2nd	mściłeś	mściłaś		mściliście	mściłyście
	3rd	mścił	mściła	mściło	mścili	mściły
future tense	1st	będę mścił¹	będę mściła¹		będziemy mścili¹	będziemy mściły¹
	2nd	będziesz mścił¹	będziesz mściła¹		będziecie mścili¹	będziecie mściły¹
	3rd	będzie mścił¹	będzie mściła¹	będzie mściło¹	będą mścili¹	będą mściły¹
conditional	1st	mściłbym	mściłabym		mścilibyśmy	mściłybyśmy
	2nd	mściłbyś	mściłabyś		mścilibyście	mściłybyście
	3rd	mściłby	mściłaby	mściłoby	mściliby	mściłyby
imperative	1st	—			mścijmy
	2nd	mścij			mścijcie
	3rd	niech mści			niech mszczą
active adjectival participle		mszczący	mszcząca	mszczące	mszczący	mszczące
passive adjectival participle		mszczony	mszczona	mszczone	mszczeni	mszczone
contemporary adverbial participle		mszcząc
impersonal past		mszczono
verbal noun		mszczenie
¹ or: będę mścić, będziesz mścić etc.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.