longiturnus
Latin
Etymology
From longus (“far, long”) + *-turnus, probably taken from diuturnus.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /lon.ɡiˈtur.nus/, [ɫɔŋ.ɡɪˈtʊr.nʊs]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /lon.d͡ʒiˈtur.nus/
Adjective
longiturnus (feminine longiturna, neuter longiturnum); first/second declension (Vulgar Latin)
- (Vulgar Latin) Of a long duration, long.
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | longiturnus | longiturna | longiturnum | longiturnī | longiturnae | longiturna | |
| genitive | longiturnī | longiturnae | longiturnī | longiturnōrum | longiturnārum | longiturnōrum | |
| dative | longiturnō | longiturnō | longiturnīs | ||||
| accusative | longiturnum | longiturnam | longiturnum | longiturnōs | longiturnās | longiturna | |
| ablative | longiturnō | longiturnā | longiturnō | longiturnīs | |||
| vocative | longiturne | longiturna | longiturnum | longiturnī | longiturnae | longiturna | |
Derived terms
References
- longiturnus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- longiturnus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- longiturnus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.