longimanus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /lonˈɡi.ma.nus/, [ɫɔŋˈɡɪ.ma.nʊs]
Adjective
longimanus (feminine longimana, neuter longimanum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | longimanus | longimana | longimanum | longimanī | longimanae | longimana | |
| genitive | longimanī | longimanae | longimanī | longimanōrum | longimanārum | longimanōrum | |
| dative | longimanō | longimanō | longimanīs | ||||
| accusative | longimanum | longimanam | longimanum | longimanōs | longimanās | longimana | |
| ablative | longimanō | longimanā | longimanō | longimanīs | |||
| vocative | longimane | longimana | longimanum | longimanī | longimanae | longimana | |
Usage notes
- Used almost exclusively as a taxonomic epithet.
References
- longimanus in Harry Thurston Peck, editor (1898) Harper's Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.